19/2/1391

سه شنبه نوزدهم اردیبهشت ۱۳۹۱
سه شنبه

نماز و استراحت .محمد یوسف خیلی سرفه می کرد و با صدای سرفه او بیدار شدم مادرش میگفت آب بخور . خدایا چی بگم گفتم شربت بدش .دنیای عجیبی است .

راهی شدم بعد از آن شب سخت و بی خوابی . حتی محمد یوسف  زنگ زد و گفت بابا ببخشید که بیدارت کردم.

 نهار را درستاد بودم و با ابراهیمی رفتیم بیرون قهو خانه  .

 امروز سردار طلایی برای دوستاش و کسانی که کار تبلیغات کرده بودن  نهار میداد روزبهانی گفت بیا گفتم نماز می خواهم بخوانم و با کسی برای نهار قرار دارم فهمید که ... و نرفتم . عصر هم با ابراهیمی حرف زدم و راهی خانه شدم . کار و کار .

 شب هم خونه . جریان پتو . و متکا...

شمشیر کجت راست کند قامت دین را
افسوس که عمرى پى اغیار دویدیم 

از یار بماندیم و به مقصد نرسیدیم 

سرمایه ز کف رفت و تجارت ننمودیم 

جز حسرت و اندوه متاعى نخریدیم 

بس سعى نمودیم که ببینیم رخ دوست 

جانهابه لب آمد رخ دلدار ندیدیم 

ما تشنه لب اندر لب دریا متحیر 

آبى بجز از خون دل خود نچشیدم 

اى بسته به زنجیر تو دلهاى محبان 

رحمى که در این باره بسی رنج کشیدیم 

رخسار تو در پرده نهانست و عیانست 

بر هر چه نظر کردیم رخسار تو دیدیم 

چندانکه بیاد تو شب و روز نشستیم 

از شام فراقت چو سحرگه ندمیدیم 

تا رشته طاعت‏به تو پیوسته نمودیم 

هر رشته که برغیر تو بستیم بریدیم 

شاها به تولاى تو در مهد غنودیم 

بر یاد لب لعل تو ما شیر مکیدیم 

اى حجت‏حق پرده ز رخسار بر افکن 

کز هجر تو ما پیرهن صبر دریدیم 

ما چشم براهیم به هر شام سحرگه 

در راه تو از غیر خیال تو رهیدیم 

اى دست‏خدا دست‏برآور که ز دشمن 

بس ظلم بدیدیم و بسى طعنه شنیدیم 

شمشیر کجت راست کند قامت دین را 

هم قامت ما را که زهجر تو خمیدیم 

شاها ز فقیران درت روى 

مگردان بر درگهت افتاده بصد گونه امیدیم

 

اسلایدر