to day

سه شنبه

نماز و بعد استراحت و بعد حمام و راهی شدیم من و پرمه با هم بودیم.بارش باران و بعد رسیدیم به نمایشگاه بسیج و بازدید خوب بود کلی دوست تازه پیدا کردیم خانم ده کردی هم بود و بعد مصاحبه در خصوص خدمات بسیج بخصوص بسیج هنرمندان.سردار یازرلو هم بود و بعد رفتیم ارشاد سینمایی با کلی چک و چونه همی گروه را راهی کردیم رفت برای حراست شکر .فرستی شد تا با آقای سجادی هم حرف بزنم و در خصوص سینمای فعلی کشور حرف بزنیم .

بعد راهی شدم دیر شدهبود رفتیم تالار وحدت و انتخابات  .من که می دونستم چی میشه اسم دکتر انتظامی را نوشتم دادم هوشمند و به خود دکتر هم  عرض خسته نباشید گفتم و هم عرض تبریک و راهی شدم جالب بود احمد حلت می گفت دکتر جان خودت با وزو دارم اسم شما را می نویسم.

نهار را بیرون خوردیم و بعد خانه و نماز و استراحت و بعد هم کار . با حسن خانساری در خصوص بازدید از نمایشگاه حرف زدم و کمکش کردم که بر نامه های موسسه سینماییش را انجام بده...شکر.

دوشنبه

نماز و استراحت و بعد زدن ریشو راهی شدم در مسیر رفتم پست مجلات و بعد تعاونی دیدن نادر ممتاز و خانم جعفری که دانش جوی فوق بود و برای چاپ مقالش آمده بود از طرف نجم الدین و بعد خانم محمدی از مرکز کار آفرینان در کرج برای پخش آمده بود ولی بچه سن بود و نمی توانست تصمیم گیرنده اصلی باشد معذالک من توضیحاتی در خصوص کار پخش مطبوعات و روشهای ممکن را برایش بیان کردم و بعد از او  پروفسور صفرپور آمد و حرف زدیم و قرار شد در کار پژوهش کمکم کند . چند نامه هم نوشتم برای استان ها و مطلبی هم از من در سایت قرار دادیم .ممتاز دوست قدیمیش علی فلحی را دید و شناخت و قرار شد چهارشنبه بیاد برای گرفتن هدیش . و بعد من به راه افتادم رفتم دیدن  ماهی صفت و آقای یازرلو مسئول فرهنگی بسیج هنر مندان کشور نهار و کلی حرف زدیم. قرار شد فردا بریم برای شروع کار نمایشگاه بسیج و بعد راهی خانه شدم .نماز و بعد هم .کمی استراحت و مسعودی آمد و راهی شدیم برای بازدید از هیئت های مذهبی راستش من انگیزه زیادی نداشتم ولی بعد از اس ام  اس تیمسار ایزدی در خصوص درگزشت دو جوان در ستار خان بعلت عدم توجه به سیستم گازکشی بهتر دیدم برم و از نزدیک به دوستان و هیئتی ها بگویم .مسیر ها خیلی بد بود و طولانی آدرس ها هم جدداً چرت بود. و لی چاری نبود مسعودی حسابی خسته و ناراحتم کرد ودر نهایت سه هیئت را دیدیم آخری بوی بدی می آمد مسعودی گفت تریاک می کشیدن من گفتم انشالله که نه. خدایا چی بگم . تو یه کوچه بنبست دوتا هیئت ...این چه وحدتی است...

شب ساعت ۱۲ خونه بودم گرسنه و تشنه...با اینکه از من سئوال شده بود نهار خوردی یا نه و من پاسخ داده بودم بله جوجه کباب ولی با دشمنم و برای همین کم خوردم .شام آب ادسی بود با ناراحتی و خشم خوردم  که بدترین کار بود...شب هم خواب...شکر...

راستی فربود هم آمد پیدام کرد مدارک دوستش را داد که براش کارت خبر نگاری صادر کنم. چی بگو خندم گرفته بود...

من وقتی دیدم در خصوص بر نامه های هنری چقدر خوب حرف می زنن با پوزش گفتم حقیقت این است که موزه هنر های ملی در حال نابودی است و هنر مند شهید بسجی هم باید کارش در کنار این ها قرار گیرد و ارزش پیدا کند و هنر مند روح لطیفی دارد .چرا کسی به سراغ هنر مندان دور کنار رفته از هنر  ایرانی نمی رود و ما اگر خالی از هنر هستیم چون توجه لازم به هنر مندان نمی شود .بحث دیگر داستان اجهافی است که به هنر مندان بویژه سینما می شود .و این ظلمی که در حال انجام است باید درست شود الگوی مناسب تعریف شود و چرا فشار از بالا است بر خلاف زمان پهلوی که فشار از بالا بود اسلام نیاید مملکت انقلاب اسلامی کرد و حالا فشار از بالا است  و همه از اسلام می گویند نتیجه خلاف می شود یکی نیست بگو ید ایران انقلاب اسلامی کرده پس مردمش مسلمان هستند و نیازی به فشار برای مسلمان شدن نیست. چی بگم در پایان گفتم شما فکر می کنید مدیر بعدی هم مثل شما فکر می کند؟ و آیا شما خواهید ماند؟

یک شنبه

نماز و بعد حمام و راهی شدیم مسعودی آمده بود رفتیم دانشگاه دندان پزشکی و بعد من را رساند خونه و حرف زدیم بعد من با موتورم رفتم شهرداری  منطقه پنج قسمت اجتمایی و دست بر غذا آقای ناصر عظیمی را هم دیدم حرف زدیم و در خصوص کار ها صحبت کردیم و بعد جلسه آشنایی با  روسای ناهیه ها و بعد  انجمن های منطقه و خوب بود . من شاکی شدم از دست این مردک روز بهانی و به خانم نوروزی گفتم خان عکس من را هم می آوردید کار خودم را می کرد ،در هر صورت عمویی و خسروی متوجه شدن که ناراحت شدم .آنها وایسادن که غذا  بخورند. و من آمدم در مسیر به این فکر می کردم که چرا بعضی ها انقدر چاق می شن و اینکه طلایی  یا می داند که چه مدیری انتخاب کرده که حی حاط یا نمی داند که دیگه بد تر...

خانه که رسیدم تلوزیون را دیدن شکر بزرگ و خوب بود...

دو قاب عکس هم بود دقیقاً یکی همان چهره رسول اکرم ولی بزرگ تر و قشنگ تر و دیگری هم الله بود که بافته شده بود هر دو همان مثل همان تابلو های داخل دفترم بودن و من لحضه ای مکث کردم و شکر...

شنبه

نماز را دیر خواندم چرا که شب گزشته حالم خوب نبود.بعد زدن ریش و رفتن به دنبال کارا ...امیر صدرا را رساندم  خانه و با محمد جواد رفتیم سمت میدان انقلاب و او رفت دنبال کتاب و من هم دنبال کارم سری به چاپ خانه زدم ولی  یوسفی نبود نرفتم داخل.سازمان تبلیغات اسلامی و دادن مجلات و دیدن دوستان  وگرفتن حکم هایمانبرای بازرسی.و بعد هم رفتم رفتم پست  و پلمپ دفاتر  شد ۵۰ هزار تومان داستانی است...شکر...راهی خانه شدم و نهار و خواب .

فرصتی شد تا باز نگاهی به کتاب یاداشت های مرحوم دامغانی بیندازم  جالبه کلی چیز نوشته .

حسین خورمی زنگ زد که بیا مسابقه کشتی پهلوانی گفتم سرهنگ هدایتی دعوت کرده ولی نمیام.  ماهی صفت هم گفت می خوام بیام پیشد گفتم عصر بیا آموزشگاه و  دکتر شهرکی زنگ زد که قند پولت  چطوره گفتم کم کم ...گفت میام پیشت . راستی مرتیکه آزاد هم زنگ زد جوابش را ندادم.

جالب بود حاجی محمدی می گفت چرا عکس من رو پشت جلد انداختی چرا رو ننداختی کاشکی من هم این زنه بودم.چی بگم.شکر...

حالا ساعت ۵ و دارم حاظر می شم فاطمه  خانم را ببرم آموزشگاه...شکر...

با مسعودی رفتیم آموزشگاه و کلاس فاطمه .محمود رضا خانی هم آمد و گپی زدیم ماهی صفت هم آمد و کلی خندیدیم . من رفتم دنبال کار کتاب مسعودی و  شیشه موبایلم را هم عوض کردم نوشد...

شب راهی خانه شدیم .قرار شد سید برود و یک تلوزیون و کمد که آدرس داده بودم را بیاورد .تلوزیون رفت بالا و کمد را بردیم خونه...کلی جا به جایی تا ساعت یک و نیم شب طول کشید...شکر...

جمعه

نماز و بعد استراحت بعد نماز و دعای روز جمعه و حمام و صبحانه و راهی شدم شکر کت وشلوار و چفیه .شب گزشته هم مادر یوسف برای پدرم حلوا پخت رفتیم با محمد یوسف امامزاده  خیرات کردیم و بعد مارش آمد چرخی زدیم و بعد خانه .محمد یوسف هم آمد با امیر صدرا بازی می کردن...شکر.

به مادرم زنگ زدم سراغ پول خواهرم را گرفت!

محمد جواد رفت دانشگاه ولی من دیوانه شدم عصاب نمی زارن بیست دقیقه سشوار می کشید بابا ما هم جوان بودیم.کره خر...

امیر صدرا و محمد یوسف از درو دیوار ماشالله بالا رفتن من پشت میز کارم چرت می زدم بی شرفها آمدن به من خندیدن...

فر هاد یاور زاده زنگ زد که انگشتر را بگیرد و مثل بچه ها رفت در خونه و گرفت خدا کند باش آمد داشته باشد.انشالله.

شکر...

امروز اول محرم است و باید در بر نامه کارم بازدید از هیئت ها را هم قرار بدم .

شب خیلی دلم گرفته بود یاد دوستان شهیدم افتادم از آوینی تا همت  از فرخی تا طهماسبی و ...خدایا چقدر نفس  کشیدن برایم سخت است در این هوای آلوره ...

نوشته روی پرچما حسین غریب فاطمه

چشمای خیس عاشقا داد می‌زنه محرمه

تا، روضه زهراست/ تو سینه‌هامون/ هدیه زهراست/ پیرهن سیامون

چه خوبه تو حسینیه/ نماز گریه هامون

دعا کنین امضا بشه/ برات کربلامون

(وای غریب مادر)

از بچگی تو هیئتا عشقتو یادمون دادن

با روضه‌های کربلا راهو به ما نشون دادن

شد، نام قشنگت/ ورد لب ما/ روضه عباس/ مشق شب ما

هنوز محرم که میاد/ پر می‌کشه دلامون

دعا کنین امضا بشه/ برات کربلامون

( وای غریب مادر)

نمک نداره سال ما اگه محرم نباشه

اگه محرم نباشه می‌خوام که عالم نباشه

تا، نگاه ارباب/ ما رو نشون کرد/ روضه اصغر/ بزرگمون کرد

دعا کنین که فاطمه دعا کنه برامون

دعا کنین امضا بشه برات کربلامون

(باز محرم اومد)

پنج شنبه

نماز و بعد کمی کار و راهی شدم امیر صدرا را بردم خانه و بعد با محمد جواد رفتیم بیرون کت من را پس دادیم و گمرک شلوار محمد جواد را عوض کردیم و بعد گرمکن را دادیم شلوار گرفتیم و دوتا هم جلیقه .یه پولی ما دادیم ولی چاری نبود .بعد هم خانه .در مسیر من به جای پول کتم یه کت دیگه ورداشتم و سر دادم. چی بگم...شکر...

نهار و همینک آمدم استراحت کنم نادر ممتاز آمد از ۳۰۰ تومان ۲۰۰ داد و گفت ندارم و ...حرف زدیم حالم گرفته شده بود چیزی نگفتم. بعد هم که رفت رفتیم شهر وند و خرید .چه خبره یه پیر زنه بندی خدا هم دیدیمش و چی بگم...

عطر هم خریدم .شب خانه و بعد خونه...شکر...

چهارشنبه

نماز استراحت و بعد باران بود و باران  به همراه پرمه راهی شدیم خانه و بعد ادرکل مطبوعات دادن نامه و گرفتن شماره نامه رفتم ژیش آخوندی و دوستان همه بودن همی آنهایی که چندی پیش در ادارکل حکومت می کردن و امروز در زیر ساختمانی در کوچهای بن بست همه با همان کت و شلوار هایشان  مشغول کار هستند ایشان نشان دادن که هویت مدیریت داشتند و دارند  و میز و ساختمان به آنها شخصیت نمی داد بلکه خودشان لایق بودن ... دوستانی که سالهاست می شناسمشان ...از بر نامه شک که شب گزشته تلوزیون نشان میداد حرف می زدن من هم حرف زدم و از فیلمهایی که در این خصوص از سال ها پیش ساخته بودم و اطلاعاتم حرف زدم و بعد راهی شدم .تعاونی مطبوعات .دکتر بهبهانی  مطلبی که نوشته بودم را خوانده بود قسمتی از آن را بر داشته بود و خیلی خوشش آمده بود این متن با نام این نیز بگزرد  در خصوص شرایط تعاونی نوشته شده بود...برای ناد ممتاز لوح زدم و دکتر هم نوشت و امضا ء کرد  بعد رفتیم معاونت سینمایی خالقی گفت شنبه... رفتم در حیاط و با ضرغامی تماس گرفتم و بعد رفتم موزه ملی ایران در حیاط  با خانم دارایی آشنا شدم و او مارا در موزه چرخاند .پرسیدم این موزه بازدید کننده خارجی هم دارد بهتر نیست اتکت هاای هم به زبان انگلیسی نوشته شود و کنار این آثار باشد ...گفت در بر نامه هست ...

خدایا چه بگو یم دیوانه کنننده است اثر  فرشچی در مقابل این آثار چنان حقیر و کوچک است که آدم در می ماند...و چه بگو یم از نگهداری و ... خانم دارایی می گفت ما بین وزارت خانه و سازمان میراث فر هنگی مانده ایم  بی صاحب . من یاد فیلم خارج از محدو ده افتادم و بهتر دیدم چیزی در این خصوص بنویسم .

خانه و باز باران ...روز دلگیری بود بخصوص اینکه باز از این مرتیکه امیری نامه آمده بود برای  رفتن به دنبال شکایتش ُخدایا خودت کمک کن .

عصبی بودم و برای همین نماز و نهار و راهی شدم امیر صدرا را رساندم و بعد جلسه هیئت بازرسان شمال غرب تهران و  شکر...محمود هم آمده بود و عکس گرفت و بعد دیدن دوستان من منطقه ۵ و ۲ را همزمان قبول کردم چیزی حدود بیست هیئت را برای بازرسی یا ارزیابی انتخاب کردم . شکر باران بود و راهی شدیم ...گویا امیر صدرا با مادر محمد یوسف رفته بود خونه من هم رفتم خونه  باران شدیدی بود و نماز و کار...

تمام مدت به موزه فکر می کردم قرار شد که فیلم و عکس تهیه کنیم برای یادگاری بدهیم این کمترین کار ما برای موزه خواهد بود انشالله...

شب خونه...

در خصوص موزه  هنر های ملی ایران من یاد این بیت شعر افتادم:

وقتی از آشیونه خود یاد می کنم

نفرین به خانواده سیاد می کنم

یاد رغم قربت جان می دهم برباد

یا جان خیش از قفص ازاد می کنم

راستی امروز عمو حاج جواد زنگ زد باز هم او گفت دلم تنگ شده بود زنگ زدم حالت را بپرسم خدایا شکر آفرین به معرفت او و تمام آدمای با شخصیت دیگر...

سه شنبه

نماز استراحت و بعد باران مسعودی که قرار بود بیاد نیامد ناچار راهی شدم...شکر...رفتم خانه و بعد رفتم دیدن آخوند زاده درست همان ساختمانی که خودم خشتش را بعنوان مدرسه گزارده بودم با کمی تعقیرات .می گفت اداره زیاد از خوشنود و آیت الهی راضی نبودن و او به سختی این را مدرسه راهنمایی کرده ۵۵ شاگرد هم داشت .یه روزی او مشاور  مجموه من بود و انصافان قدر شناس بود و هست هنوز هم بسیار به من احترام می گزارد برای همین دلم می خواهد کمکش کنم بخصوص از نظر مالی چرا که می دانم اداه این مراکز آموزشی چقدر سخت است .قرار و مدار هایی  بای کمک به او گزاردم و بعد باز دید از ساختمان چیزی در دلم می سوخت یاد سالها پیش افتادم سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۷ و چی بگم آقای افشار خیلی کم لطفی کرد نه خودش خورد و نه گزاشت ما ادامه دهیم در هر صورت خواصت خدا این بود  ومن خوشحال هستم که این ساختمان را مدرسه کردم...

خانه  و نهار و نماز برق رفت .به قول لوره من نمی دانم وقتی برق می رود کجا می رود  و چرا می رود! و وقتی می آید از کجا می آید ...

عصر هم خونه...باران شدید بود . شکر...

دوشنبه:

نماز و دعا و استراحت و بعد راهی شدم خانه به همراه محمد یوسف و پرمه رفتیم به دنبال کارا .ارشاد معاونت سینمایی دیدن فر هاد یاور زاده که خواهرش فوت کرده بود و آمدن حسن ضرغامی و گپی و گفت و شنودی دوستانه ...بعد رفتیم سراق فرجی نامه سفیر را که دید کفش برید مانده بود دیگه چه اشکالی بگیره گفت چرا انقدر زیادید من هم گفتم ما دو گروه کامل هستیم...خالقی گفت بی خیال برو من درست می کنم...راهی شدیم رفتیم نهار مهمان من و بعد جلسه ستاد ساماندهی .ابراهیمی مجله را درست کرده بود ناکس قبلش گفته بود من چیزی نگفتم ولی خانم دکتر شاهسوند جیقش در آمده بود که چرا اسمش نیست و عنوانش نوشته نشده من هم شیطنتم گل کرده بود کنارش هی می گفتم بابا این بدبخت ابراهیمی گناهی نداره کار کار خود حاجی روزبهانی و اون هم داد بیداد می کرد بعد رفتم سراغ فاطمی اون را هم شیر کردم داد بیداد می کرد من خندم گرفته بود...زدم بیرون .ابراهیمی زنگ زد که کجا میری بیا کارت دارم رفتم پیشش گفت استاد خوب بود خندیدم گفتم ای بد نبود گفت ابولحسنی را هم سوزاندم گفتم بهتره فکر خودت باشی و بعد گفتم مجله خوب شده...جداْ هم خوب شده بود راضی هستم در کمترین زمان ممکن بیشترین اطلاعات را داده بودم و نتیجه کار خوب بود میشه گفت حرفهای کار کرده بودن...شکر.

راهی خانه شدیم و شب مجله هرا را گرفتیم در مسیر هم یک دی وی دی رایتر برای کامپیوتر خریدیم خدایا ۶۲ هزار تومان روزی یک کامپیوتر جمع می کردیم سیصد تومان...

در مسیر رفتم و یک کت نارنجی خریدم ولی شب در خانه دیدم که رگ سفیدی دارد حیف شد...

شب هم خانه  و نصب دی وی دی رایتر و بعد هم خونه...شکر...

شب باز ابراهیمی زنگ زد البطه قبلش اس ام اسی داد که کیف کردی ننشونو...

گفتم پسر خوب این مرکز فقط برای یک پای تو جا برای ایستادن دارد دل نبند و کار های ریشه ای انجام بده این فایده ندارد  و کلی نصیحتش کردم گفت میشه باز ببینمت پنج شنبه یا جمعه گفتم باشه...

خدا خر را دید که شاخش نداد.شکر...

راستی از طرف ستاد هدیه ای به من و خواهرم دادن دو تا بن ۵۰ هزار تومانی خرید از شهر وند .لاعقل پول نهار امروز در آمد شکر...

ساعت یک فر  ستی شد خدمت مهندس موسوی برسم گرچه در آن زیر زمین بود اما هنوز باسلابت و متین کلی حرف زدیم و علی رغم اصرارش برای ماندن و نهار خوردن رفتیم.شکر ...

یک شنبه

نماز و بعد استراحت و بعد خانه .رفتیم با پرمه به سفارت  و نامه را گرفتم بعد سری به تعاونی مطبوعات زدیم و مشغول کار شدم ساعت ۴ هم جلسه شروع شد کم کم همه آمدن و چی بگم هر کس چیزی می گفت ته تهش دلم سوخت بیشترشان افرادی از جنس خودم بودن عاشق کارشان و حیران در این آشفته بازار احمد حلت میدوندار کرد و جر یان را جمع کرد ...بگزریم که چه شد و چه گفتند...شب هم خانه و بعد خونه...روزی بودشکر...

شنبه

بعد از رسیدگی به کارام استراحت و بعد زدن ریش رفتم دنبال محمد جواد که از بس دیر کرد راهی شدم و به دنبال کارام رفتم مسعود بابا جان و رسیدگی به مجله و بعد گمرک و خرید شلوار و دیدن دوستم آقای شیخی و بعد خرید کت اما ناکس انداخت جنس را ۳۰ هزار تومان گران کرده بود...خریدم و بعد خانه ...کار و کار ...عصر هم با ژرمه رفتیم مرکز آموزشی و دیدن تیموری و کلاس فاطمه شکر...

شب خونه...

باز غروب مادر محمد جواد زد به خاکی و حسابی ناراحتم کرد چی بگم ...بخواطر بچه ها باز کو تا آمدم بخصوص امیر صدرا که خواب بود و تر سیدم تشنج بگیره...

جمعه

نماز و بعد استراحت و بعد دعا و سپس راهی شدم امامزاده و دیدن دوستان و فرستی شد تا با امینی از درست کردن صندوق قرض الحسنه برای خیریه حرف بزنیم . داستان اختلاسها و شرایط غلط بانکی کشور به میان آمد از همه گفتیم و شنفتیم .من یاد شعری از مرحوم فریدون مشیری افتادم که در انتها آوردم و بعد خانه ...

نهار و محمد جواد رفت دانشگاه .امروز مادر یوسف هم مهمان داشت خواهراش آنجا بودن...شب خونه...شکر...

گرگها – شعری زیبا و جالب از فریدون مشیری

اینجا ببینید

پنج شنبه

نماز و استراحت بعد هم کار و کار...مسعودی آمد و راهی شدیم به همراه بچه ها رفتیم  نمایشگاه عطر سیب و شکر خدا...

در مسیر مطالب و عکسها را دادم به مسعود بابا جان و بعد نمایشگاه...

غروب خانه خواهرم و دیدن مادرم و بعد راهی شدیم خانه و خونه و بعد باز خانه و بعد هم خونه...شکر...

چهارشنبه

نماز استراحت ، و بعد صبحانه جریان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا را دنبال کردم و همانطور که فکر می کردم با تفاوت زیاد او با ما انتخاب شد...

راهی شدم تعاونی مطبوعات و کار و ...

درس بزرگی در زندگی گرفتم این که در این سن  و سال آدمی مثل من درس بگیره بسیار ارزشمند است . من نباید چیزی از کسی بخواهم  و خودم را کوچک کنم!

راهی خانه شدم و کمی با محمد جواد بحث کردم چراکه داشت بازی می کرد و ایمیل را برایم نفرستاده بود...نهار و کار .روی صندلی چرتی زدم و بعد باز کار...با حسین خورمی حرف زدم و بعد بهارستانی...

سه شنبه

نماز و کار و بعد راهی شدم امیر صدرا  را از مدرسه آوردم خانه با مدیرشان هم حرف زدم جالب بود خودش با کت و شلوار ایستاده بود معلم ورزش بچه ها شده بود . به یاد شعری از شاه نامه افتاده که می گفت اگر این تیر زه تر کش  رستم است...

خانه و کار ...نهار نماز و راهی شدم به جلسه هیئت های مذهبی شمال غرب تهران رفتم و محمود هم بود عکس و فیلم می گرفت...

شکر خدا ۲۵۰ تیموری به حسابم ریخت  به حساب مسعود هم ۵۰ دادم و من راهی خانه شدم . شب کار و کار ...

شب هم خونه...

حمید جمالی پول نداده بود حتی جواب تلفن من را هم نداد .خوشحال هستم که علی رغم چندیدنبار تماسش هرگز به دفترش نرفتم و باز خوشحالم که انقدر حقیر است که برای مبلغی کم پاسخ تلفن من را هم نمی دهد . دلم می خواست به او بگو یم پسر تو دیپلمت را تا پایان عمرت که نگاه کنی امضای من را می بینی و این یعنی شرمندگی بدبخت من حتی شهریه هم از تو نگرفتم بیچاره در تمام مدت تو پوز برادرت را در سیستم امنیتی کشور دادی و من آرم آمد که تو را تحویل بگیرم .بندی خدا تو خودت زاتن بی لیاقت هستی حتی اگر بیش از لیسانس هم بگیری ... تو کسی بودی که ۱۸۰ هزار تو مان دستی از من گرفتی سال ۱۳۷۹ و ۶۰ هزار تومان کم سر منشی بیچاره من کلاه گزاشتی و گفتی کل پول را دادی باز من زیر سیبیلی رد کردم.خدا را شاکرم که برای امضائ دیپلمت آمدی و دیدی که من در چه جای گاهی هستم و نه تنها از ارزشک کم نشده که شکر خدا هنوز سر پا هستم و این لطف خداست  چون سالم زندگی کردم .شکر...حالا تو تا آخر عمرت مدیون من باش...

دوشنبه

نماز و بد استراحت و بعد کار و کار و راهی شدم پیش مسعود رفتم و بعد از دادن مطالب راهی شدم بنیاد خیریه و دکتر ادیب و مسعودی و بعد قرار شد کار صندوق همایت را راه بندازیم و من طرح این کار را بنویسم.شکر...

خانه و کار...عصر هم  حسین خانی زنگ زد و شب خونه...شکر...

یک شنبه

صبح زدن ریشو حمام ونماز و کار و وب لاگ ایمیل هایم را دیدم فیلتر کردن یه چیزای هم نوشته بودن .

یاد یه جوک افتادم میگن یه بابایی دستش تو بینیش بوده یه چیزی در میاره دست بر قضا گم رو زمین می افتد و گم می شود همه فکر می کنن چیز با ارزشی است ولی خودش می گوید مهم نیست دباره می سازم و دست به بینیش می کند ...

جداْ اینکه بشینی رسد کنی ببینی کی چی میگه چرا میگه و ...کارسختی .من فکر میکنم ژایه های نظام انقدر محکم شده که این وب لاگو ایمیل ها هیچ آثیبی به آن نمی زنه . کجای دنیا سه چهارم ریاست جمهوریاش و مسئولین جهان جمع می شن و یه ترقه هم در نمی ره .هر روز نمایشگاه فروشگاه و...خدا را شکر هیچی هیچی یه کی را هم نمی گردن که چی آوردی و یا چی می بری...برو شمال ایران کلار دشت لندن ژاریس هلند ...هیجای دنیا انقدرپولدار را یک جا نمی بینی ...خرج کردن کاخ چی بدبخت مادر مرده شاه سگ کی باشه این ویلا ها را حتی در خواب ندیده ...این  همه نشان از قدرت و اقتدار است من که اینطور فکر می کنم .برام مهم نیست که بعضی ها چی فکر می کنن ولی باید بدانیم که زندگی خیلی ها در سختی می گزرد و نمی توان این را انکار کرد.امید وارم .

شنبه

=========================

 نماز را خواندم صدای پر ندگان می آمد و هوا عالی بود ...وقتی آدم صبح زود بیدار میشه و با صدای ازان آماده نماز می شود تازه می فهمد چرا پرندها هم این ساعت در حال خواندن هستند.

بعد از من ممتاز بیدار شد و بعد مسعودی و خلاصه همه بیدار شدیم صبحانه و کم کم آماده  حرکت شدیم مسیر معلوم بود ...کار فیلم برداری با من بود و عکاسی با محمود مسعودی و قهری هم راننده بودن محمد جواد هم تدارکات ممتاز هم که می دوید ...عباس آباد را تا آخرش دوید و بعد رفتیم چالوس ..در مسیر با یک کشتی گیر قهرمان حرف زدیم و یه سید هم بما عیدی داد...

در مسیر کلی گفتیم و خندیدیم و بالاخره ساعت ۱۵/۱۴ رسیدیم رستوران  ارکیده  و استقبال از ممتاز .کمی عصبی بودم نهار و بعد راهی شدیم تهران .خانه عصبانیتم بیشتر شد .

بیشتر از دست محمد جواد ناراحت بودم  هم سر صبحانه و هم سر اینکه تا رسیدیم ول کرد رفت تو حیاط...مسعودی هم ناراحتم کرد و بعد از دلم در آورد  اما چه فایده ...

شب خونه...

شکر سود سفر سلامت است.

جمعه

نماز و بعد مشغول جمع کردن شدم که مسعودی زنگ زد و جمع کردیم .ساعت ۱۰ راهی شدیم بنزین و بعد اتوبان و کار و فیلم ...عصرهم رسیدیم کلاردشت و ساحل عباس آبد و دیدن دوستان ممتاز و آشنایی با آقا رضا و پسرش ...شب هم خواب...

پنجشنبه

بعد از نماز و استراحت راهی شدم رفتم بنر ها را سفارش دادم  ولی دعوا شد سر مهر یک سد خانم و چی بگم گزشت در مردم کم شده ...خانه و به همراه فاطمه راهی نمایشگاه شدیم .سیاوش و کهربایی و مسعودی هم آمده بودن . گشتیم و بعد سیاح را دیدم و اشعاری هم  آمد ...ترجی دادم چیزی در خصوص کار نگویم.بعد به قرفه های دیگر سر زدم از جمله قسمت  دانشجویان با دانشجویان دانشگاه پیام نور که از استان فارس آمده بودن جالب بو د یه عشق پاک و با نمک بین این دو تا موج میزد از اون عشقا که خیلی زود شکل میگیره  .من عاشق این حیا و شرم جونا هستم...کلی با هاشون حال کردم و بعد به همراه سیاوش و فاطمه رفتیم نمایشگاه میو های قر آنی که آنطرف خیابان بود پسر من از اولش می ترسیدم که زمین نخوریم و بالاخر زمین خوردیم چه زمین خوردنی حسابی نا کار شدیم شلوار من جر خورد و پایم زخم شد طوری که وقطی رسیدیم نمایشگاه مسئولین نمایشگاه زنگ زدن اورژانس و قرار شد پای من را پانسمان کنن . بعد عکس گرفتیم و با آنها دوست شدیم و شکر خوب بود .فاطمه هم هدیه ای گرفت  یک انار سفالی ... من پایم را پانسمان کردم و با دبچه های اورژانس هم دوست شدیم راستش خودم صبح خودم را چشم زدم . وقتی کنار موتور رسیدیم جالب بود چون کلاه من را هم دزدیده بودن این را هم همان صبح حدث می زدم که کلاه را ببرند ولی باورم نمی شد کسی کلاه من را بدزدد.

شب  فاطمه را رساندم و بعد خونه....برای فر دا حاضر شدیم...شکر...

چهار شنبه

زدن ریش وحمام و نماز و کار بعد از پیام شروین راهی شدم با محمد جواد رفتیم نمایشگاه مطبوعات و کار...این بار بیشتر به استان ها.کرمان -کرمانشاه -خراسان شمالی-سمنان و بهترین برخورد استان سمنان بود .دیدن قرفه های دیگر و...

شب خانه و کار...

شب خونه...

سه شنبه

نماز و دعا و کار شروین پیام گزاشته بود و بعد راهی شدم با محمد جواد رفتیم نمایشگاه کهربایی هم آمد و رفتیم گشتن دیدن رخصت پهلوان و دوستان از جمله آقای هوشمند راد و خانم زنگنه و همین طور چر خیدیم و بازدیدی از همکاران مطبوعاتی داشتیم .شکر خوب بود کلی درد دل داشتن.

عصر هم خانه و نهار و کار...

در نمایشگاه ۱۹ مطبوعات چه گزشت باید حسابی بنویسم.انشالله...

این روز ها طوفانی در حال در نوردیدن آمریکاه است .جای تاسف دارد چرا که انسانهای زیادی در گیر این طوفان هستند .خوب یادم است مستر داموس در پیش بینی های خود گفته بود ۱۲-۱۲-۱۲۱۲ در جهان اتفاق بزرگی در جهان خواهد افتاد.

دوشنبه

صبح نماز و بعد راهی شدم امیر صدرا را با محمد جواد رساندیم دم درب مدرسه و بعد راهی شدیم موتور سازی نبود و بعد رفتیم کانون اصلاح وتر بیت من تلفنی با دوستم مسئول فر هنگی حرف زدم گفتم استرخ  برای ماهی یک بار ردیفه و درخصوص یک نهار در باغ ۵۰ یا ۶۰ نفر هم حرف زدم و در خصوص مراسم ورزشی و دادن هدیه گرم کن هم می تواند روی ما حساب کند...بعد هم رفتیم دادگاه و منتظر ماندیم تا مادر محمد جواد آمد و رفتیم پیش وکیل کلی خندیدم راستش جریان برای من خنده دار است و لی این خنده از هزار غم و اشک بیشتر است درست بیست سال پیش در این روز ها ما آماده می شدیم که ازدواج کنیم و این روز ها  مثل چند بار گزشته داریم حرف از جدایی می زنیم . این داستان دیگه برای من و بچه ها تکراری و خنده دار شده که هر از چندی تکرار می شود و بیش از هر چیز دلم برای بچه ها بخصوص محمد جواد می سوزد که در این سن باید شاهد این داستان ها باشد. بی شک مقصر اصلی من هستم ولی چاره چیست . آیا جز گزشت و کوتاه آمدن از هر دو طرف می ماند...

سرانجام  علی رغم شوخی و خند های من و محمد جواد ترجی دادم ول کنم و برم دنبال کار بیمه و رفتم .بیمه ۲۸ سید دم در منتظر بود رفتیم خانم بسیار  باشخصیتی بود خیلی راهنمایی کرد و نامه داد برای رسیدگی قرار شد ۲۹ آذر ماه بریم ساعت ۱۴ و بعد رفتیم دنبال کار های دیگر . با مسئول بازرسی هم حرف زدم مرد خوبی بود طاهری درد دل کرد .بعد هم طبرستان و چای داغ و دیدن تیموری و بعد خانه ...نهار و بعدش هم کمی استراحت و مهمانان آمدن ...

ممتاز به همراه قهری و بر نامه ریزی برای روز عید غدیر و دویدن ممتاز...از چالوس تا کرج...مبلغ ۳۰۰۰ هم داد.

بعد پرمه آمد حرف زدیم و جالب بود ...کلی خندیدم ...هنوز نظرم عوض نشده...

شب خونه...

شکر خدا رسید ۵۵۰ دادم به ابوئی .و شب دادم به او .

با خانم حسینی  منشی من در ستاد هم حرف زدم که رسمش این نیست و باید چه گونه عمل کند برای ملاقات های من بر نامه ریزی کند.

خانم محمودی باز نیامد و پوزش خواست .

از سازمان تبلیغات اسلامی غرب تهران هم یک دعوت نامه رسمی برای کار خبری آمد .

یکشنبه

صبح نماز و بعد حمام و تماس مادر محمد جواد حسابی شاکی شدم که هنوز یک پا سر حرفش است .ناچار گفتم من فر دا ساعت هشت و نیم دم داد گاه منتظر شما هستم  ... و بعد راهی شدم یوسفی چاپ خانه زنگ زد و نمی دانستم چی بگم برای همین رفتم پیشش او طلب کار است رغم کم است اما برای من مهم است که کسی از من دل خور نباشد...خیلی حرف زدیم من چند بار دلم شکست از سیاست و روزگار  دورودیان اما زدیم به جک و خواندن اس ام اس و بعد من رفتم ستاد ساماندهی روزبهانی هم بود اما فکر کنم پریود بود همش رو دندی چپ بود من چیزی نگفتم با مهندس جعفری حرف زدم در خصوص نمایشگاه ۲۲ آبان و کار های شهر داری...بعد راهی شدم نمایشگاه مطبوعات و آغاز به کارش ...دیدن هوشمند در کلینیک رسانه و دکتر بهبهانی در قرفه تعاونی . بلافاصله خبر نمایشگاه را در وب سایت گزاشتم و بعد راهی خانه شدم...

نهار و استراحت و نادر ممتاز آمد و ۳۰۰ برای بچه های زندان کمک جمع کرده بود داد و بعد ۲۰۰ شماره مجله برد.

کار و کار...فرصتی شد تا با مادر حرف بزنم و شب هم خونه...

شکر...

با هوشمند در خصوص واگزاری مجله حرف زدم چراکه نمی خواهم  مورد تحاجم قرار گیرم. به او گفتم که قهرمان آن است که در اوج کنار بکشد نه روزی در تشک کمرش را نا جوانمردی به زمین بزند .باز اگر جوانمردی این کار را انجام دهد انسان شانه او را می بوسد و کنار می کشد اما کو جوانمرد در این روزگار... 

شنبه

نماز و دعا و را بعد از زدن ریش و حمام خواندم و بعد هم .تماسی از مادر محمد جواد که من دارم می رمیرم شکایت کنم .من هم گفتم موفق باشی  و بعد ناراحتی و عصبانیت این شروع هفته و روز من بود...رفتم خانه و دیدم رفته ...به کار ها رسیدگی کردم خدا را شکر مادر به همه کار ها رسید و چه نهار خوشمزه ای همه خوردیم و حال کردیم...بچه ها بخصوص امیر صدرا انگار نه انگار که مادر نیست.خانم محمدی همسایه آمد که کوتاه بیاین من گفتم خانم ما اصلاً کاری نداریم خودش این طوری می خواهد او هر از چندی این داستان را برای من و بچه ها در می آورد . جالب بود به بچه ها گفته بود سرو صدا کنید بچه ها گفته بودن چرا مگه بابا  مقصر  ما که این طور رازی هستیم.دلم سوخت چرا باید این طور شود!

عصر راهی آموزشگاه شدم و کلاس فاطمه . با آقای علی دلفایی هم که از طرف استاد باطبی آمده بود حرف زدم جوان با نمکی بود ...و رزمی کار...

صمدی هم آمد و مدرک را گرفت قرار شد ۱۳۱ هزار تومان مانده را به حساب شرکت دی بریزه.. با فاطمه راهی شدیم  سری به مهندس زدیم و بعد  من رفتم خونه...

شکر...

جمعه

نماز و استراحت و بعد صبحانه و دعا و حمام و راهی شدم .هوا پائیزی پائیزی بود و شکر فرصتی شد تا با آقای بقایی حرف بزنیم...از هر دری...خانه...جالب بود باز در خصوص زن و زندگی حرف زدیم .

نهار و بعد مادر محمد جواد گفت لوله شوفاژ ترکیده گفتم کی گفت دیروز فهمیدم و من ناراحت شدم که چرا از دیروز نگفته و بعد فاطمه و مادرم و اامیر صدرا آمدن و تازه شروع شد ...مادر محمد جواد گفت : دلم می خواست که نگم و شما هر وقت میرید آنجا اینجوری میشه آقا دعوا شروع شد مادرم بچه ها و ...مادر محمد جواد من هی زددم خنده شوخی ولی نشد که نشد شب زدم بیرون و رفتم خونه...

شب ۱۲ خونه بودم محمد یوسف هم بیمار بود  و قرار شد فردا نرود مدرسه...

شب خونه...

پنج شنبه

نماز و استراحت و بعد هم زدن ریشو میش و بعد حمام و شکر...گوشی را که روشن کردم کلی اس ام اس آمد و بجز اس ام اس سیاوش که نوشته بود بابام پول می خواد و ...که گفتم برو خانه و بگیر...یک اس ام اس هم بود که نوشته بود یه کلیه با گروه خونی  آ مثبت برای فروش ... چی بگم شکر...مسعودی زنگ زد که خانم قر قوزلو را بگو با ما همکاری کنه.رفته مرکز خیریه و پاتق کرده ...چی بگم...ویالون در دستم شکست...

تیموری هم زنگ زد که جلسه هست شما نمی آئید. گفتم نه .یادم افتاد که امروز قرار بود انجمن صنفی روزنامه نگاران برن دفتر من و جلسه داشته باشند...مهم نیست ...شکر این دفتر بود که این جماعت استفاده کنن.

صبح باز زیر دوش یاد وسایلم افتادم دیشب کانال منو تو فیلم مستندی پخش کرد که مرا یاد آرشیو صد ها فیلم تاریخیم انداخت و آهی کشیدم . اما صبح هنوز در فکر بودم...بی خیال شدم  وقتی آمدم بیرون دیدم مادرم با فاطمه هم دارن در خصوص وسایل دفتر حرف می زنند و یاد پیانو  دفتر افتادن .خلاسه که قارت گران و ویرانگران همیشه هستند...

عصر زنگ زدم آقای مسعودی و رفتیم بیرون مادرم و بچه ها را هم بردم کاپیشانم را عوض کردم و گردشی هم بود ...شب هم خونه...امیر صدرا را هم بردیم شب ماند خونه...

خانم قدرتی هم زنگ زد تشکر کرد و کلی اس ام اس تبریک و غیره.

یوسف پرسید بابا شما قوربونی نمی کنید .من خندییدم و مسعودی گفت گوسفند گناه داره!

چهارشنبه

صبح نماز و استراحت و بعد راهی شدم .تعاونی مطبوعات و کار  با مدیر ماه نامه علم و فنون جوانان حر فزدم و پیشنهاد یک جشنواره و نمایشگاه خود باوری برای نوجوانان را دادم قرار شد کار کنیم خوب است بچه هایمان باور کنند که می توانند.

حمید جمالی شاگرد سالها پیشم که می گفت دیپلمش دچار مشکل شده آمد شکر خدا حل شده بود بی شک مشکل از گواهی نامه های فنی حرفهایش بود که می ترسید در هر صورت به شکر خدا حل شد.دیپلم را امضا کردم و رفت...

بعد رفتم دیدن فخیم  و مدارک را دادم. بعد بانک ملی خبری نبود .گویا هنوز وزیر امضا نکرده...

راهی شدم ارشاد یک راست رفتم دفتر فرجی و نشستم شلوغ بود پرسید چی گفتم بگم سر حالی ناراحت نیستی .گفت بگو برش توضیح دادم که جریان چی  و من مشکل ندارم داستان مشکل سفارت و برنامه های آنهااست...جالب بود بعد از کلی حرف منطقی من ایشان فر مودن خوب نرو  خارج همینجا فیلم بساز ما شهرک سینمایی داریم...خدای من باورت میشه طرف میگه فیلم مستند را در شهرک سینمایی بساز ...جالب این که همه آدما گوش تا گوش نشسته بودن و فقط نگاه می کردن ...ساکت شدم آب دهانم را قورت دادم و به عصابم مصلت شدم و بعد اام گفتم شما کارتان درست است منطقی چیست می گفت ما دوتا نامه دادیم این نامه ها ارزش دارد و...داستان را فهمیدم گفتم چشم من میرم با پاسخ می آیم ...

به فر هاد یاور زاده سر زدم و پرسید چی گفتم .خندید گفت فهمیدی گفتم بله حسابی هم فهمیدم...

استاد دور وش زنگ زد که کار ش را دنبال کنم و بعد گفت به واله زنگ بزن گفتم بی خیال استاد این بابا دیوانس من وظیفم بود زنگ بزنم و تسلیت بگم تسلیت گفتم نوشتم و ...بعد خود واله زنگ زد و زد زیر گریه دیدم گله و شکایت فایده نداره زدم به شوخی و لطیفه ...در واقع تر جی دادم که نا دیده بگیرم  و او هم همین را می خواست...

راهی شدم ستاد ساماندهی خواهرم را هم دیدم و ج لسه ...جالب بود اول تا آخر جلسه روزبهانی به من نگاه می کرد گویا مخاطب اصلی من هستم...دکتر شاهساوند حرف زدو خانم افشار و بعد من .گفتم ماکه قرار نیست تملغ بگیم .گفتم مدیر و مسئولین شهرداری با ما همکاری نمیکنند و دوست ندارن ما آنجا باشیم و الا آخر...

من از شب قبل نقشه کشیده بودم حسابی شلوغ کنم مثلاً بگم گیرم همچی رو براه بود ما باید چه کار کنیم و داستان چی ؟ و یا اینکه چرا جلسه را این ساعت گزاشتید و فاز منفی داشتم ولی بندی خدا روزبهانی رو دور مثبت بود اولاً نهار را آوردن بعد گفت من خودم میام مشکل را حل می کنم و دیگه چیزی برای گفتن نبود . خواهرم هم چند سئوال کرد که متاسفانه دال بر نبودنش در جلسات بود...

زنجانی هم به جای پول چاپ آگهی قبول کرد دوشیفت استرخ رایگان بده بدم بچه های زندان  باز شکر این هم خوبه...

خانم جوانی به نام حسینی قرار است امور اداری و کاری من را در ستاد انجام دهد دختر خوبی بود.شمارش را هم داد.گفتم قرار دیدار با معاون اجتمایی شهر داری منطقه ۵ را در بر نامه بزار...

فاطمی نظر هم بود هی موسس موسس می کرد بقلش کردم ولی بوی الکل می داد انگار ودکا  یا ویسکی خورده...سید اولاد پیقمبر گو یا اینکار است!

راهی خانه شدم و کار .سیاوش زنگ زد که بیام و آمد اسرار که بزار من برم افغانستان و گفتم تو را باور ندارم و اسرار و اسرار دو میلیون هم داد ...گفتم باشه و لی می دونستم که این کاره نیست و او رفت ...

شب با فاطمه رفتیم خونه... و شکر...

صبح  قبل از ارشاد سری هم به دفتر کار مر حوم تاجیک زدم و چی بگم...خدا رحمتش کند...

سه شنبه

نماز را خواندم و خوابیدم و بعد زدن ریش و حمام و کار و خلاصه با مسعودی رفتم پیش دکتر ادیب خیریه و کمی بعد راهی شدم به طرف سفارت اسلوانی و دیدن سفیر و ...همش می گفتم دیر میشه و این تقصیر پر مه بود ...ولی رسیدیم و شکر اما همان جا دم در احساس کردم کار نمی شه و پاسخ منفی خواهیم شنید اما انرژیم را جمع کردم و حرف زدیم از هر دری گفتیم .خانم منشی هم خوب تر جمع کرد و لی می دانستم چه می شود و سرانجام قرار شد بررسی کنند و قرار برای وقتی دیگر باشد...یه جای کار مشکل داشته . من پر مه را درک می کنم ولی روشش قلط است  او مثل خیلی های دیگر  به فکر کلاه بر داری است ولی من کارم روشن و درست است نمی خواهم آلوده این کار ها شوم و برای شخصیت خودم هم بیش از هر چیز ارزش و احترام قائل هستم...بگزریم حالا ساعت ۴ پر مه میگه یروز بریم نهار بیرون بخوریم مردک خر .یکی نیست بگه خوب چرا همین امروز نه؟ به روش نیاوردم و رفتم از کیفم به اب نبات خوردم.و رفتیم سفارت کره جنوبی و نامه را دادیم.

خانه و قرار بود مسعودی بیاد بریم بیرون نیامد و من ماندم خانه .مادر یوسف زنگ زد گفتم حسش نیست...او رفت و محمد یوسف را برد کلاس موسیقی.باران گرفت با امیر صدرا رفتیم موتورسازی و موتر را گرفتم وزیر باران ررفتم دفتر وکیل ایمانی شکر.هدیه را دادم و بعد خانه .امیر صدرا خیس شده بود  دلم سوخت ...این هم شکر...

شب خانه و بعد خونه...روز سنگینی بود خیلی سنگین...ولی شکر گزشت.

دوشنبه

برای نماز بیدار شدم و بعد خوابیدم .این بار داستان یک وزیر پاکستانی را خواب دیدم که پسرش با چند خبر نگار دوست است و اطلاعات حیعت دولت را به آنها می دهد و ...بعد از خواب حمام و زدن ریش و خلاصه راهی شدیم .پرمه دیر کرد و من ناراحت شدم و قتی رسیدیم منطقه ۲۲ جلسه شروع شده بود من دیدم جا نیست داد بیداد کردم فوری جای مخصوص درست شد رفتم نشستم و گویا بندی خدا ها از اول جا را برای من نگه داشته بودن ...نوبت به من کهرسید گفتم بخرید سرمایه یخ فروشی را که اگر نخرید سرمایه اش آب می شود و باید مسئولین از ان نیروی مردمی در سمن ها بهر مند شوند...

دوستان را دیدیم و مسئول منطقه ۵ هم گله می کرد که شما پیش ما نیامده اید...خندیدم و گفتم نیازی به کمک شما ندیدیه بودیم وحال برای کمک به شما آمده ام...

راهی شدیم سعادت آباد و جلسه برای کار سیدی ها و دیدن حاج حسن و شهروز شعر بافیان دو تا نامه برایش ادیت کردم و او را بعنوان مسئول سمی و بصری موسسه مشخص کردم . نهار هم خواندم . و بعد مسعودی آمد و ساعت ۵/۵ راهی خزانه شدم در مسیر چرت زدم و اتوبان نواب بیدار شدم خیلی خسته بودم . رسیدم لطفی را دیدم و ۱۰۰ بندی خدا داد...شکر.خواهرم جلسه را دیر شروع کرد و در خصوص مجله محله حرف زدیم یه پسره بود که بچه بدی نبود اولش تیز کرده بود که بتغه دید خبری نیست سمه قوی زد به کانال رفاقت ...ساعت ۹ راهی شدیم خانه . همان شوکلاتی را که صبح از جلسه به یاد صدرا برداشته بودم دادمش و این ها را نوشتم و راهی خونه شدم.

حتماً محمد یوسف خواب است  بچم را از دیشب ندیدم...شکر...